باغچه
یکشنبه چهارم شهریور 1386
ما و حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف
-
وجود حجت همیشه از ضروریات بوده و هست. از اول خلقت آدم همیشه زمین دارای حجت بوده است. خدا هیچ وقت زمین را از حجت خالی نگذاشته است. در رویات میخوانیم که اگر حجتی روی زمین نباشد زمین اهل خودش را فرو میبرد. حالا این حجت کیست مردم جهان نظریات مختلفی دارند. ولی ما شعیان فرزند امام حسن عسکری علیه السلام را که از نوادگان پیامبر گرامی اسلام است به عنوان آخرین حجت قبول داریم.
-
بعضی از ماها در مورد حضرت مهدی علیه السلام یا کوتاهی می کنیم و یا اعتقادات افراطی داریم. حضرت امام ماست. امام معصوم. معصومین در زمان خودشان در میان مردم بودند و مردم نسبت به آن جنبهای که داشتند با امام برخورد میکردند. ماها ادعاهای عجیب و غریبی داریم. دقیقا نمی دانم چه جوری باید عشق خود را به امام ابراز بکنیم ولی معتقدم شادی صرف در نیمه شعبان نمیتواند مسولیت سنگین ما را نسبت به حضرت کم کند.
-
متاسفانه امروزه خیلیها بر این عقیدهاند که ابراز شادی و مسافرتهای پر زرق و برق به قم و جمکران از آنها عاشق مهدی خواهد ساخت. هرگز چنین نیست. مهمترین انتظاری که حضرت از ما دارد فقط و فقط مسلمان واقعی بودن است. ما باید یاد بگیریم که چگونه میشود یک مسلمان واقعی بود.
-
همه دم از ترویج میزنند. ترویج مهدویت امر مهم و خوبی است. ولی مروجین باید خیلی مواظب باشند. من مروجین زیادی را سراغ دارم آن هم در ردههای بالاتر(مدام از تلویزیون نشان داده میشوند و صاحب کرسی استادی در باب مهدویت و پولهای کلانی هم در اختیار دارند و ادعاهایی!!) که آداب اولیه معاشرت اسلامی را بلد نیستند و یا بلد هستند و نمیخواهند عمل کنند. این مروجین قبل از ترویج مهدویت مروج ذات زشت خودشان هستند. یا باید از این دستگاهها کنار بروند و یا باید در اعمال و رفتار خود تجدید نظر کنند.
-
خیلیها هستند از آقایان طلاب و روحانی که هر هفته دعای ندبه برگزار میکنند. وقتی آدم را میبینند غمگنانه میگویند آقا برای ظهور آقا دعا کنید. از آن طرف هم وقتی به اعمال و رفتار این آقا نگاه میکنی میبینی هیچ سنخیتی بین آن آقا و این آقا وجود ندارد.
-
خیلیها دلشان برای جمکران میتپد. جمکران یک مسجد است. و در شکوه و عظمت آن هیچ شکی نیست. اما اگر دنبال آقا میگردیم و میخواهیم عشقمان را به آقا ثابت کنیم فقط و فقط چارهاش پاکسازی اعمال است. آن وقت همه جا برای آدم جمکران خواهد بود.
-
عشق ما باید به آقا مثل عشق اویس قرنی به حضرت رسول باشد. در زمان پیامبر چند تا اویس بود؟ فقط یک نفر! پس بیخودی لاف عشق نزنیم. خیلی سخت عاشق واقعی بودن.
-
به یقین مطمئنم این خیل عظیمی که نیمه شعبانها به قم میآیند و در جمکران یک روز داغ و نفسگیری را سپری میکنند غیر از آن مخلصان واقعی از دو حالت خارج نیستند: یا مشکل ازدواج دارند که از آقا انتظار دارند مشکلشان را حل کند، ب:یا صاحب اولاد نمیشوند، یا مریض دارند و الخ. من شخصا معتقدم و به یقین رسیدهام که آقا واقعا عنایت خاصی به مشکلات ما دارند؛ ولی ای کاش ما آقا را نه به این خاطر، بلکه به خاطر آن مقام و عظمتی که دارد، به خاطر آن جایگاه و حقی که دراد بخواهیمش و خالصانه از خدا بخواهیم که زودتر فرجش را حاصل گرداند.
-
یابنالعسکری! آقا! خودت میدانی که من اوضاعم خیلی رو به راه نیست. خیلی تنبل و کم کارو هزارجور عیب و ایراد دارم، ولی اعتقاد به وجود و کرامت شما در ذره ذره وجود من رسوخ کرده است. با همه بدیهام به شما و خاندان عزیز رسالت و ولایت ارادت خاصی دارم. و همیشه سعیم بر این است که در راه درست قدم بردارم. از ریا و ظاهر سازی بدم میآید. مخصوصا از آنهایی که همیشه برای حفظ ارزش و مقام خود از شما مایه میگذارند. امیدوارم خود حضرتاتان در اصلاح آقایانی که به اسم شما کارهای ناشایستی میکنند لطفی بکنید.
نوشته شده توسط
در 21:56 | لینک ثابت
•
