جمعه چهارم آبان 1386
زندگی اقساطی، اجارهای و ترافیکی!
برای آدمهایی مثل من این موضوع خیلی دردآور است که سیل اقساط دارد زندگیمان را میبرد، اجارههای سنگین پشتمان را میشکند و ازدحام و ترافیکی که موقع سر کار رفتن،حتی برای رسیدن به قول و قراری با دوستی، رفیقی مزاحم زجرآورت است، چه میشود کرد؟ زیر بار اقساط میرویم تا صاحب خودرو بشویم، با خودرو به قرارهای دوستی راهی میشویم و بعد در راهبندانی که پیش میآید شروع میکنیم به نقد سیاستهای اقتصادی و اجتماعی دولت.
سهمیه بندی بنزین نیز کاری از پیش نخواهد برد. حتی نصب دستگاههای خانگی گازی هم ما را به یک زندگی مطلوب نخواهد رساند مگر زمانی که زیربنای فرهنگ فردی زندگی ما درست شود.
در شهری مثل قم، تولد ترافیک سه چهار ساله است. من به یاد نمیآورم در گذشتههای نه چندان دور شاهد مثل این چند روز و چند سال ترافیک شده باشم.
افزایش اتوبوسهای نو و تر و تمیز مورد تأیید همه است. همه با چشم خود دارند میبینند که تعداد قابل توجهی به ناوگان اتوبوسی کشور افزوده شده است. اما باور کنید همین اتوبوسها بیشتر امر ترافیک را سختتر کردهاند.تا آسانتر کردن جابه جایی مسافرها. چون حجم بزرگی که دارند خیابانهای کوچک شهرها را به کلی میبندند و سواریها هم اینقدر انصاف ندارند که با نیامدن خود به خیابانها اجازه تردد سریع به اتوبوسها بدهند.
