باغچه

«ساحل افتاده»یکی از بلاگرهاییست که عشق به اهل بیت در نوشته‌هایش موج می‌زند. از مدتها پیش در همین کوچه پس کوچه‌های شبکه جهانی نت با او آشنا شدم. وبلاگش بوی آشنا می‌داد. بیشتر مطالبش در مورد آقا ولیعصر روحی له الفداء بود. من خودم با اینکه خیلی توفیق نوشتن در مورد آقا را ندارم ولی ارادتمند کسانی هستم که در مورد حضرتش به فعالیتهای فرهنگی می‌پردازند.

امسال در نمایشگاهی که به مناسبت نیمه شعبان در قم برپا شده بود با او دیدار کردیم. خواهری بود از خطه شیراز. معلم مقطع ابتدائی که اوقات فراغتش را با دستنوشته‌های مهدوی‌اش پر می‌کند.

دل ایشان مالامال از عشق به اهل بیت علیهم السلام است و در این بین علاقه‌ای که به قم دارد واقعاً وصف ناپذیر است. به حرم حضرت معصومه و علی‌الخصوص به مسجد جمکران ارادات خالصانه‌ای دارد. من بارها شاهد حرفهای حسرتبار ایشان راجع به قم بوده‌ام و راستش وقتی خودم را در این دریای پر از عشق و معنویت می‌بینم از خودم خجالت می‌کشم. به این خاطر که قدر قم را خوب نمی‌فهمم.

  مدتها پیش یکی از دوستان خوب من که ارتباط قلبی خاصی با حرم حضرت معصومه سلام الله علیها دارد در خواب یکی از معصومین را دیده بود و ازش خواسته بود که دعا کنند ایشان به حج مشرف شود و آقا در جواب فرموده بودند که شما همیشه در حج هستید و او خود تعبیر می‌کرد که منظور از همیشه در حج بودن، حضور دائمی در جوار کریمه اهل بیت است.

باری، خانم رحمانی این روزها وبلاگ دیگری به راه انداخته‌اند و آن را با نوشته‌های شاگردان کوچولوی خود  رنگ خدایی زده‌اند. و یکی هم به اسم امام رضا که مطالب جالبی دارد.

برایش توفیق روزافزون آرزو می‌کنیم.  

نوشته شده توسط در 19:36 |  لینک ثابت   •